2.5.09

Το μυστικό προσύμφωνο για εξέγερση στην Κρονστάνδη

Memorandum on the Question of Organizing an Uprising in Kronstadt*

Top Secret 1921

Information emanating from Kronstadt compels one to believe that during the coming spring an uprising will erupt in Kronstadt. If its preparation receives some outside support, one may count entirely on the success of the rising, towards which the following circumstances will be favorable.
At the present time, concentrated in Kronstadt harbor are all the vessels of the Baltic Fleet, which still maintain their military importance. In this connection, the predominant force in Kronstadt rests with the sailors of the active fleet, as well as the sailors on shore duty in the Kronstadt Fortress. All power is concentrated in the hands of a small group of Communist sailors (the local Soviet, the Cheka, the Revolutionary Tribunal, the commissars and party collectives of the ships, and so on). The rest of the garrison and the workers of Kronstadt do not play a significant role. Meanwhile, one can observe among the sailors numerous and unmistakable signs of mass discontent with the existing order. The sailors unanimously will join the ranks of the insurgents, once a small group of individuals by quick and decisive action seizes power in Kronstadt. Among the sailors such a group has already been formed, ready and able to take the most energetic actions.

The Soviet government is well informed about the hostile attitude of the sailors. In this connection, the Soviet government has seen to it that not more than a week's supply of food is available in Kronstadt at any one time, whereas in the past food was shipped to the Kronstadt warehouses for a whole month. So great is the distrust of the sailors by the Soviet authorities that a Red Army infantry regiment has been assigned to guard the routes to Kronstadt across the ice which covers the Finnish Gulf at the present time. But, in the event of an uprising, this regiment will not be able to offer the sailors any serious opposition, for if the rising is properly prepared, the regiment will be taken unawares by the sailors.

* "Dokladnaia zapiska po voprosu ob organizatsii vosstaniia v Kronshtadte," manuscript, Columbia Russian Archive. (Translated by the author.)



The seizure of authority over the fleet and over the fortifications of Kronstadt itself will insure the rebellion's ascendancy over all other forts not situated in the immediate vicinity of Kotlin Island. The artillery of these forts have an angle of fire which will not enable them to shoot at Kronstadt, whereas the batteries of Kronstadt are able to direct their fire at the forts (Fort "Obruchev," which rose in rebellion in May 1919, surrendered half an hour after the Kronstadt batteries opened fire on it).
The only conceivable military resistance to the uprising immediately after it has begun would be for the Bolsheviks to open fire on Kronstadt from the batteries of Krasnaya Gorka (the fort situated on the mainland on the southern coast of the Finnish Gulf). But the artillery of Krasnaya Gorka is completely powerless before the artillery of the ships and batteries of Kronstadt. On the ships in Kronstadt there are at least 32 twelve-inch and 8 ten-inch guns (not counting the guns of smaller caliber, about whose condition there is no reliable information). On Krasnaya Gorka there are only 8 twelve-inch and 4 eight-inch guns; the rest of the guns of Krasnaya Gorka are of insufficient caliber to be of harm to Kronstadt. In addition, the entire supply of shells for the artillery of Kronstadt, Krasnaya Gorka, and the Baltic Fleet are kept in the powder magazines of Kronstadt and will thus be in rebel hands. Therefore, the Bolsheviks will not be able to suppress the uprising in Kronstadt by artillery fire from the batteries of Krasnaya Gorka. On the contrary,

one must assume that, in case of an artillery duel between Krasnaya Gorka and Kronstadt, the latter will win (the rising at Krasnaya Gorka in May [June] 1919 was suppressed by Kronstadt after a four-hour bombardment which leveled all the buildings in the Krasnaya Gorka area—the Bolsheviks themselves forbade firing directly at the Krasnaya Gorka batteries in order to preserve them for later use).

From the above it is clear that exceptionally favorable circumstances exist for the success of a Kronstadt uprising:
(1) the presence of a closely knit group of energetic organizers for the rising;
(2) a corresponding inclination towards rebellion among the sailors;
(3) the small area of operations delimited by Kronstadt's narrow contours, which will insure the total success of the uprising; and
(4) the possibility of preparing the rising in full secrecy, which is afforded by Kronstadt's isolation from Russia and by thevhomogeneity and solidarity among the sailors.

If the rebellion is successful, the Bolsheviks, having neither combat-ready ships outside of Kronstadt nor the possibility of concentrating land-based artillery of sufficient power to silence the Kronstadt batteries (particularly in view of Krasnaya Gorka's uselessness against them), will not be in a position to take Kronstadt by shore bombardment or by a coordinated troop landing.*1 It is noteworthy, moreover, that the Kronstadt Fortress and the operational fleet is equipped with anti-invasion artillery so numerous as to create an impenetrable blanket of fire. In order to carry out a landing, it would first be necessary to silence this artillery, a task which the Bolsheviks will be powerless to carry out in view of the support that the heavy guns of Kronstadt and of its fleet will give to the anti-invasion artillery.

In view of the above, the military situation in Kronstadt following the uprising may be regarded as completely secure,and the base will be able to hold out as long as it has to.

*1 The author of the memorandum assumes that the rising will occur after the ice has melted.


However, the internal living conditions after the rebellion may prove fatal for Kronstadt. There is enough food to last only for a few days after the uprising. If Kronstadt is not supplied immediately after the overturn, and if the future supply of Kronstadt is not properly assured, then the inevitable hunger will force Kronstadt to fall again under the authority of the Bolsheviks. Russian anti-Bolshevik organizations are not strong enough to solve this food problem and are compelled to turn for aid to the French government.

In order to avoid any delay in supplying Kronstadt with food immediately after the uprising, it is necessary that before the appointed time appropriate stores of food be placed on transport vessels which will wait in ports of the Baltic Sea for orders to proceed to Kronstadt.

Apart from the surrender of Kronstadt to the Bolsheviks if food is not provided, there arises the danger of a breakdown of the morale among the rebels themselves, as a result of which Bolshevik authority may be restored in Krondstadt. Such a breakdown in morale would be inevitable if the insurgent sailors were not to receive assurances of sympathy and support from the outside, in particular from the Russian Army commanded by General Wrangel, and also if the sailors were to feel isolated from the rest of Russia by sensing the impossibility of a further development of the rebellion towards the overthrow of Soviet power in Russia itself.

In this regard, it would be extremely desirable that in the shortest possible time after the rising is carried out some French vessels should arrive in Kronstadt, symbolizing the presence of French assistance. Even more desirable would be the arrival in Kronstadt of some units of the Russian Army. For the selection of such units, preference ought to be given to the Russian Black Sea Fleet, now located in Bizerte, for the arrival of Black Sea sailors to help the sailors of the Baltic Fleet would arouse incomparable enthusiasm among the latter. It must also be kept in mind that one cannot count on the orderly organization of authority in Kronstadt, especially in the first days after the overturn, and that in this connection the arrival of units of the Russian Army or fleet under General Wrangel's command would have extremely beneficial effects, inasmuch as all authority in Kronstadt would automatically devolve upon the ranking officer of these units.

Furthermore, if one assumes that military operations will be launched from Kronstadt to overthrow Soviet authority in Russia, then for this purpose also the dispatch to Kronstadt of General Wrangel's Russian armed forces would be needed. In connection with this, it is appropriate to mention that for such operations—or merely for the threat of such operations—Kronstadt can serve as an invulnerable base. The nearest object of action from Kronstadt would be defenseless Petrograd, whose conquest would mean that half the battle against the Bolsheviks shall have been won.

If, however, a further campaign from Kronstadt against Soviet Russia were for some reason deemed undesirable in the near future, then the fact that Kronstadt had been fortified with anti-Bolshevik Russian troops, acting in concert with the French Command, would still have considerable significance in the development of the overall military and political situation in Europe during the course of the coming spring.

It is necessary, however, to bear in mind that if the initial success of the rising in Kronstadt is cut short because of the inadequate supply of Kronstadt with food, or because of the demoralization of the Baltic sailors and the Kronstadt garrison for lack of moral and military support, then a situation will obtain in which Soviet authority is not weakened but strengthened and its enemies discredited.

In view of the above, Russian anti-Bolshevik organizations should hold the position that they must refrain from contributing to the success of the Kronstadt rebellion if they do not have the full assurance that the French government has decided to take the appropriate steps in this regard, in particular:

(1) has taken upon itself to provide financial support for the preparation of the uprising, which for a favorable outcome would require an exceedingly small sum, perhaps in the neighborhood of 200 thousand francs;
(2) has taken upon itself the further financing of Kronstadt after the overturn has been carried out;
(3) has taken steps to supply Kronstadt with food and has assured the arrival of the first food deliveries immediately after the overturn in Kronstadt has been accomplished; and
(4) has declared its agreement to the arrival in Kronstadt after the revolt of French military vessels and also of army and navy units from the armed forces of General Wrangel.

In connection with the above, one must not forget that even if the French Command and the Russian anti-Bolshevik organizations do not take part in the preparation and direction of the uprising, a revolt in Kronstadt will take place all the same during the coming spring, but after a brief period of success it will be doomed to failure. The latter would greatly strengthen the prestige of Soviet authority and deprive its enemies of a very rare opportunity—an opportunity that probably will not be repeated—to seize Kronstadt and inflict upon Bolshevism the heaviest of blows, from which it may not recover.

If the French government should agree in principle to the considerations presented above, then it would be desirable for it to designate an individual with whom representatives of the rebellion's organizers can enter into more detailed agreements on this subject and to whom they may communicate the details of the plan of the uprising and further actions, as well as more exact information concerning the funds required for the organization and further financing of the uprising.


πηγή : P.Avrich "Kronstadt 1921" Princeton University Press p.235-240

σημείωση : Το συγκεκριμένο προσύμφωνο περιλάμβανε μια ανταρσία μετά το λιώσιμο των πάγων. Κάτι που ουσιαστικά δεν έγινε. Άρα το χρονοδιάγραμμα του προσυμφώνου δεν μπήκε σε εφαρμογή αλλά περισσότερο λειτουργούσε παράλληλα της πραγματικής ανταρσίας.

20.11.07

Τρότσκι για Κρονστάνδη (αναφορές-ομιλίες)

"...Σύντροφοι, κατά τις πιο επικίνδυνες ημέρες της Ρώσικης Επανάστασης, όταν ο Γιούντενιτς έστεκε δίπλα στην Πετρούπολη και κατά τις σκληρές μέρες της Κρονστάνδης, όταν το φρούριο της παραλίγο να μετατραπεί σε φρούριο του Γαλλικού Ιμπεριαλισμού ενάντια στην Πετρούπολη ήταν η Ρώσικη εργατο-αγροτική νεολαία που έσωσε την επανάσταση. Στις αστικές εφημερίδες μπορεί να διαβάσει κανείς ότι φέραμε Κινέζους , Καλμούκους και άλλα στρατεύματα εναντίον του Γιούνενιτς και της Κρονστάνδης.Αυτό φυσικά είναι ένα ψέμα. Φέραμε την νεολαία μας. Η έφοδος στην Κρονστάνδη ήταν πραγματικά συμβολική. Η Κρονστάνδη , όπως είπα, ήταν έτοιμη να περάσει στα χέρια του Γαλλικού και Αγγλικού ιμπεριαλισμού. Δύο ή τρεις μερές παραπάνω και η Βαλτική θάλασσα θα ήταν ελεύθερη από το χιόνι και τα πολεμικά πλοία των ξένων ιμπεριαλιστών θα μπορούσαν να μπουν στα λιμάνια της Κρονστάνδης και της Πετρούπολης. Αν δεν είχαμε αναγκάσει σε παράδοση την Πετρούπολη, θα είχε ανοίξει τον δρόμο για την Μόσχα, καθώς δεν υπάρχουν στην ουσία καθόλου αμυντικά σημεία μεταξύ της Πετρούπολης και της Μόσχας. Αυτή ήταν η κατάσταση. Σε ποιούς στραφήκαμε ; Η Κρονστάνδη είναι περικυκλωμένη από θάλασσα από όλες τις μεριές και η θάλασσα ήτα καλυμένη με πάγο και χιόνι. Γυμνά έκθετοι έπρεπε να προχωρήσουμε πάνω στον πάγο και το χιόνι ενάντια στο φρούριο αρκετά εξοπλισμένοι με πυροβολικό και αυτόματα όπλα. Στραφήκαμε στην νεολαία. Στους εργάτες και στους αγρότες που λαμβάναν στρατιωτική εκπαίδευση στις στρατιωτικές μας σχολές. Και στο κάλεσμα μας , με σθένος απάντησαν “Παρών!”Και παρέλασαν στα ανοιχτά χωρίς καμια προστασία ενάντια στο πυροβολικό και τα αυτόματα της Κρονστάνδης. Και όπως πριν, πέρα από την Πετρούπολη , έτσι και τώρα στο Βαλτικό χιόνι υπήρχαν πολλά πτώματα νέων Ρώσων εργατών και αγροτών. Πάλεψαν για την επανάσταση, πάλεψαν ώστε το σημερινό Συνέδριο να καλεστεί. Και είμαι σίγουρος ότι η επαναστατική νεολαία της Ευρώπης και της Αμερικής , που είναι πολύ περίσσοτερο μορφωμένη και αναπτυγμένη από ότι η νεολαία μας, θα δείξουν στην κατάλληλη ώρα όχι λιγότερη αλλά πολύ μεγαλύτερη επαναστατική ενέργεια, και στο όνομα του Ρώσικου Κόκκινου Στρατού λέω : Ζήτω η Διεθνής Επαναστατική Νεολαία – Ο Κόκκινος Στρατός της Παγκόσμιας Επανάστασης !"

Αναφορά στο 2ο συνέδριο της Διεθνούς Κομμουνιστικης Νεολαίας .

14 Ιουλίου 1921.
"...Μπορούμε να φανταστούμε τους διάφορους τρόπους που το Κομμουνιστικό Κόμμα, αν έχανε την κοινή λογική του, θα έφερνε την καταστροφή στον εαυτό του. Πρώτα, αν άφηνε ένα μεγάλο αριθμό από ξένα στοιχεία στις τάξεις του. Στην Κρονστάνδη υπήρχε ένα εξωκομματικό σώμα αξιωματούχων που μας πρόδωσε. Αλλά ξεχνάτε ότι υπήρχαν αρκετές εκατοντάδες κομμουνιστές εκει πέρα , που πήραν μέρος πολεμώντας μας ; Από την μια είχες εξωκομματικούς παλιούς αξιωματικούς είτε του ναυτικού είτε του στρατού και από την άλλη ο κίνδυνος είχε παρεισφρήσει στο Κόμμα υπό την μορφή των ξένων στοιχείων. Αυτό ήταν ένα σημαντικό μάθημα για εμάς."


2η Συνδιάσκεψη των πυρήνων του ΚΚ στα Ανώτατα Ινστιτούτα Στρατωτικής Εκπάιδευσης.

10 Δεκεμβρίου 1921.


"...Οι ναύτες έχει συχνά αναφέρει με πικρία, στους πρόσφατους μήνες, ότι το όνομα της Κρονστάνδης έχει γίνει συνώνυμο της μικροαστικής εξέγερσης ενάντια στην δικτατορία του προλεταριάτου.Όμως η Κρονστάνδη έχει παραμείνει ότι ήταν, ένα από τα πιο σημαντικά φρούρια της εργατικής και αγροτικής δημοκρατίας.. Η φρουρά της Κρονστάνδης παραμένει χρήσιμο κομμάτι του Κόκκινου Στρατού και του Ναυτικού. Οι προωθημένοι ναύτες κάνουν κάθε δυνατή προσπάθεια να διατηρήσουν τον βασικό πυρήνα του ναυτικού και να τον ενδυναμώσουν.

Το πρόβλημα πρόεκυψε στην συνάντηση , και αποφασίστηκε ομόφωνα να υπενθυμίσουμε σε όλην την χώρα του ένδοξου ρόλου που έπαιξε η Κρονστάνδη στην γέννηση και ανάπτυξη της προλεταριακής επανάστασης. Πρέπει να πούμε στους νέους στρατιώτες ναύτες του Κόκκινου στρατού , μέσω προφορικού και γραπτού λόγου, για την επαναστατική ιστορία της Κρονστάνδης ξεκινώντας από τον Μάρτιο του 1917. Η Λευκοφρουρη-Εσέρικη ανταρσία στην Κρονστάνδη ήταν μόνο ένα τραγικό επεισόδιο στην ιστορία του φρουρίου, που έχει προσωρινά ατονήσει τόσο υλικά οσο και ιδεολογικά.

Η ώρα ήρθε να κλείσουμε το βιβλίο σε αυτό το επεισόδιο. Η Κρονστάνδη έχει γίνει ξάνα το οχυρο της προλεταριακής επανάστασης."

Συνδιάσκεψη Στρατιωτικών Αποσπασμα΄των για το Συνέδριο των Σοβιετ.

Πραβντα, 4 Ιανουαρίου 1922


"...Παντού παγκοσμίως στο ναυτικό, στα πρόσωπα του στρώματος της διοίκησης, στους αξιωματικούς, εμφανίζεται μια αποκλειστική υπηρεσιακή κάστα, με το πιο προνομιούχο αλαζονικό, προκατειλήμενο και συντεχνιακό πνεύμα. Αυτήν ήταν και η περίπτωση εδώ, ένα πνεύμα της εξαίρεσης, ένας βαθμός αλαζονείας, στην αρχή απλώς ναυτικός, μα μετά με τον δικό του τρόπο “ναυτικο-επαναστατικός”, χαρακτήριζε μερικά στοιχεία του ναυτικού στην μετα-Οκτωβριανή εποχή επισης. Αν θυμηθούμε την μαύρη μέρα της Κρονστάνδης, της εξέγερση στην Κρονστάνδη, δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία ότι ένας από τους λόγους που η δυσαρέσκεια βρήκε έκφραση σε μια τέτοια οξεία μορφή ηταν το συντεχνιακό πνεύμα , του επαγγελματικού μονοπωλίου της παλιάς κατάστασης στο ναυτικό."


Ομιλία στο 5ο πανρωσικό συνέδριο των Ρώσων Νεολαίων της Κομμουνιστικής Λίγκας

16, Οκτωβρίου 1922

30.10.07

O Λένιν για τον Αναρχισμό

Αναρχισμός και Σοσιαλισμός (1901)

μeτάφραση δική μου :πηγή




Θέσεις:

1. Ο αναρχισμός, κατά τη διάρκεια των 35 έως 40 ετών (ο Bakunin και η διεθνής, 1866 -) ύπαρξής του (και αν συμπεριληφθεί και ο Stirner , κατά τη διάρκεια πολλών περισσότερων ετών) δεν έχει παραγάγει παρά μόνο γενικές κοινοτοπίες ενάντια στην εκμετάλλευση. Αυτές οι φράσεις είναι τρέχουσες για περισσότερο από 2.000 έτη. Αυτό που λείπει είναι (α) μια κατανόηση των αιτιών της εκμετάλλευσης (β) μια κατανόηση της ανάπτυξης της κοινωνίας, η οποία οδηγεί στο σοσιαλισμό (γ) μια κατανόηση της ταξικής πάλης ως δημιουργική δύναμη για την πραγματοποίηση του σοσιαλισμού.


2. Μια κατανόηση των αιτιών της εκμετάλλευσης. Ιδιωτική ιδιοκτησία ως βάση της εμπορευματικής οικονομίας . Κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα της παραγωγής. Στο αναρχισμό-μηδέν.

Ο αναρχισμός είναι ένας αντεστραμμένος αστικός ατομικισμός. Ο ατομικισμός ως βάση ολόκληρης της παγκόσμιας αναρχικής προοπτικής.

{
Υπεράσπιση της μικρής περιουσίας και μικρής οικονομίας στην γη. Keine Majorität(σημ.μετ.Καμμία Πλειοψηφία).

Άρνηση της ενοποιητικής και οργανωτικής δύναμης της εξουσίας.

}



3. Αποτυχία να γίνει κατανοητή η ανάπτυξη της κοινωνία-του ρόλου της μεγάλης κλίμακας παραγωγή- ανάπτυξη της κεφαλαιοκρατίας στο σοσιαλισμό.

(Ο αναρχισμός είναι ένα προϊόν της απελπισίας. Η ψυχολογία του άστατου διανοούμενο ή του αλήτη και όχι του προλεταρίου.)


4. Αποτυχία στην κατανόηση της ταξικής πάλης του προλεταριάτου.

Παράλογη άρνηση της πολιτικής στην αστική κοινωνία.

Αποτυχία στην κατανόηση του ρόλου της οργάνωσης και της εκπαίδευσης των εργαζομένων.

Πανάκειες που αποτελούνται από μονόπλευρα, αποσυνδεμένα μέσα.


5. Σε τι έχει συμβάλλει ο αναρχισμός, κάποτε κυρίαρχος στις Λατινόφωνες χώρες, στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία;

- Κανένα δόγμα, επαναστατική διδασκαλία, ή θεωρία.

- Διάσπαση του εργατικού κινήματος..

- Πλήρες fiasco στα πειράματα του επαναστατικού κινήματος (Προυντονισμός 1871, Μπακουνινισμός 1873).

- Υπαγωγή της εργατικής τάξης στην αστική πολιτική υπό το πρόσχημα της άρνησης της πολιτικής.

12.10.07

"Θάνατος εις τους Μπολσεβίκους" ο ελ.αστικός τύπος για την Κρονστάνδη


"ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ" η ελληνική αστική εφημερίδα "Εμπρός" κραυγάζει υπέρ της ανταρσίας της Κρονστάνδης το 1921



Σειρά από άρθρα από την Αθηναϊκή εφημερίδα "Εμπρός".

Σχετικά με την εφημερίδα "Εμπρός", ιδρύεται το 1896 από τον Καλαποθάκη οπαδό του Χ.Τρίκουπη, η εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος" αναφέρει "Χάρη στην πρωτοτυπία του το "Εμπρός" εξασφάλισε μεγάλη για την εποχή του κυκλοφορία...βρισκόταν στην πρώτη θέση των αθηναϊκών εφημερίδων"

Ανάμεσα στους αθρογράφους-συνεργάτες του αναφέρονται: Ε.Ροιδης, Κ.Παλαμάς, Α.Παπαδιαμάντης

Προφανώς δεν πρόκειται για καμία ακροδεξιά φυλλάδα της κακιάς ώρας , αλλά για γνωστή "σοβαρή" αστική εφημερίδα της εποχής.

Η εφημερίδα την περίοδο εκείνη αφιερώνει ως και 90% του χώρου για την κάλυψη και προφανώς ενίσχυση εν μέσω ιαχών της μικρασιατικής εκστρατείας(χάνουν οι Τούρκοι, πέφτει το ηθικό των Τούρκων,σαρωτικές νίκες ο ελληνικός στρατός κτλ,κτλ.). Ιαχές όμως από ότι φαίνεται βγάζει και για την ανταρσία της Κρονστάνδης.

Να σημειώσω ότι οι ημερομηνίες είναι βάσει του Ιουλιανού ημερολογίου (η Ελλάδα υιοθέτησε το Γρηγοριανό το 1923) που σημαίνει ότι πρέπει να προσθέσετε 13 μέρες για να κάνετε την αντιστοίχιση με αυτό που ακολουθούσαν οι άλλες χώρες, μεταξύ αυτών και η Σοβιετική Ρωσία.

Επίσης η πρώτη ημερομηνία σε κάθε άρθρο π.χ."ΛΟΝΔΙΝΟΝ 1 Μαρτίου" είναι η ημερομηνία του τηλεγραφήματος, η δημοσίευση και άρα το φύλλο στο Εμπρος είναι πάντα με μια μέρα καθυστέρηση όπως είναι λογικό. Δηλαδή εν προκειμένω 2 Μαρτίου είναι το φύλλο του ‘Εμπρός‘ που δημοσιεύει τηλεγράφημα/πληροφορία από 1 Μαρτίου.

Επίσης να σημειώσω ότι πολλά από αυτά που αναφέρονται δεν είναι αληθή ούτε ακριβή,μερικά είναι απλώς υπερβολικά μερικά όμως ευσταθούν.

Τέλος όπου αναφέρεται σε "επαναστάτες" αναφερεται κατά κύριο λόγο στους αντιμπολσεβίκους, οι "αντεπαναστάτες" είναι οι Μπολσεβίκοι.














Οι NY Times προαναγγέλουν την Κρονστάνδη (1921)


Υπήρχε τελικώς εμπλοκή αστών και λευκοφρουρών στο ξεδίπλωμα της ανταρσίας της Κρονστάνδης το 1921 ή ήταν απλώς συκοφάντες οι Μπολσεβίκοι;


Βάσει πολλών δημοσιευμάτων στον αστικό τύπο προτού καν ξεσπάσει η ανταρσία (2 Μαρτίου 1921) υπάρχουν ενδείξεις ότι το ζήτημα μιας ανταρσίας στην Κρονστάνδη συζητούνταν σε τέτοιους κύκλους. Η "συζήτηση" είχε ως αποτέλεσμα να διαρρεύσουν πληροφορίες εξού και τα δημοσιεύματα.

Παραθέτω 4 άρθρα από τους Νew York Times που ξεκινάνε από 9 Φεβρουαρίου (σχεδόν ένα μήνα πριν την πραγματική αρχή της ανταρσίας!!!) και παρουσιάζουν μια γενικευμένη εξέγερση στην Κρονστάνδη που μάλιστα έχει κυριεύσει και την Πετρούπολη. Συν 2 τίτλους άρθρων στον αστικό γαλλικό τύπο.

Το γεγονός είχε προφανώς λάβει την προσοχή και των ίδιων των μπολσεβίκων, μάλιστα δεν ήταν σε θέση να ξέρουν εκείνη την περίοδο ότι η έκταση του ήταν μεγαλύτερη από ότι νομίζαν...:

"Δύο βδομάδες πριν τα γεγονότα της Κρονστάνδης, ο Παριζιάνικος Τύπος είχε ήδη μεταδώσει τα νέα ότι υπήρχε μια εξέγερση στην Κρονστάνδη"
Λένιν , αναφορά στο 10ο συνέδριο.


Στο γεγονός θα αναφερθεί και η αναρχική Ιντα Μεττ το 1938 στο "η Κομμούνα της Κρονστάνδης"...:

σελ.85 εκδ.Διεθνής Βιβλιοθήκη:
"Στην πραγματικότητα οι ψεύτικες ειδήσεις όσον αφορά τη Ρωσία δεν ήταν εξαίρεση. Αυτές έκαναν την εμφάνιση τους πριν κατά και μετά την Κρονστάνδη. Είναι αναμφισβήτητο ότι η παγκόσμια κεφαλαιοκρατία, εχθρική προς τη ρώσικη επανάσταση προθυμοποιούνταν να υπερβάλει τις άσχημες ειδήσεις που έρχονταν από τη Ρωσία. Λοιπόν στις 15 Φεβρουαρίου η 2η κομματική συνδιάσκεψη του στόλου της Βαλτικής είχε ψηφίσει μια απόφαση δυσμενή για την πολιτική διεύθυνση του στόλου. Αυτό το γεγονός μπορούσε εύκολα να διογκωθεί από τον αστικό τύπο,ο οποίος έπερνε κάθε φορά τις επιθυμίες του για πραγματικότητα.Έτσι να διατυπώσουμε μια κατηγορία, στη βάση μιας τέτοιας "απόδειξης" είναι απαράδεκτο και ανήθικο."

ΛΑΘΟΣ !

Η Ιντα Μεττ που ήταν στο Παρίσι , προφανώς δεν γνώριζε ότι οι NY TIMES ήδη από τις 9 Φλεβάρη προτού καν την κομματική συνδιάσκεψη υπήρχε δημοσίευμα για εξέγερση στην Κρονστάνδη. Αφήνουμε επίσης κατά μέρος την λαθροχειρία που ξεχνάει η Μεττ ότι τα τηλεγραφήματα είχαν σταλεί από το Ελσίνκι από τις 11 του μηνός !!! Άρα δεν είχε σχέση η κομματική συνδιάσκεψη.

Σίγουρα λοιπόν κάτι "έτρεχε" με την Κρονστάνδη.

Το 1970 ο φιλοαναρχικός Άβριτς με το βιβλίο του "Κρονστάνδη 1921" θα έρθει να ενισχύσει τον παράγοντα της αστικής εμπλοκής.

Θα παρουσιάσει από ρώσικα αρχεία εμιγκρέδων που υπάρχουν στις ΗΠΑ ένα μυστικό "Μνημόνιο για το Ζήτημα της Οργάνωσης μιας Εξέγερσης στην Κρονστάνδη" με οδηγίες και πληροφορίες της πόλης και το πως θα γίνει. Έχει ημερομηνία απλώς 1921. Ο Αβριτς βγάζει το συμπέρασμα ότι γράφτηκε είτε τον Γενάρη είτε αρχές Φλεβάρη από κάποιο μέλος του Εθνικού Κέντρου(μια από τις πολλές οργάνωσεις λευκών εμιγκρέδων) στο Ελσίνκι ή στο Βιμποργκ. Το Μνημόνιο αναφέρει ότι ήδη υπάρχουν ομάδες μέσα στο στόλο με τις οποίες έχουν επαφή.

Ο Άβριτς πάντως αναφέρει ότι δεν θεωρεί ότι η πραγματική ανταρσία στις 2 Μαρτίου ήταν άμεσα συνδεδεμένη και έγινε βάσει του σχεδίου, λόγω ότι άμα ήταν πλήρως υποκινούμενη θα γινόταν μετά το λίωσιμο των πάγων.


  • ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ (ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ) ΥΠΟ ΕΞΕΛΙΞΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΟΝΣΤΑΝΔΗ ΠΕΡΙΠΟΥ 1 ΜΕ 2 ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΟΥ ΞΕΣΠΑΣΕ.

Μπορεί να τους προλάβαν άλλοι, ή τα πράγματα να μην ήρθαν όπως θα ήθελε το σχέδιο αλλά είναι γεγονός ότι οι λευκοφρουροί είχαν βάλει στο στόχο την Κρονστάνδη και απεργάζοταν πλάνα και σχέδια για να ξεκινήσει ανταρσία από εκεί. Αυτά λίγες μέρες προ της πραγματικής έναρξης της ανταρσίας.
Συμπερασματικά ΕΙΧΑΝ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΕΠΑΦΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ, ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΣΟ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΒΑΛΕΙ, ΟΧΙ ΑΝ ΤΟ ΒΑΛΑΝ. (Περισσότερα εν καιρώ)



ΤΑ ΑΡΘΡΑ:

-----------------------

ΑΝΤΑΡΣΙΑ TOY ΣΤΟΛΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΟΝΣΤΑΝΔΗ ;

Το λιμάνι αναφέρεται ότι έχει καταληφθεί από το πλήρωμα-
Η Μόσχα θα στείλει στρατιώτες.

Ειδικό τηλεγράφημα στους New York Times.

Λονδίνο, Φεβ.8

Μια ειδική πηγή από το Ελσίνκι λέει ότι οι Ρωσικές εφημερίδες αναφέρουν μια ανταρσία των πληρωμάτων του στόλου της Κρονστάνδης.
Οι εξεγερμένοι ,λέγεται, έχουν καταλάβει το λιμάνι και έχουν συλλάβει τους κομμισάριους του στόλου. Οι μπολσεβίκοι ηγέτες στην Πετρούπολη μην εμπιστεύοντας την τοπική φρουρά , ζήτησαν βοήθεια από την Μόσχα , και πήραν 4 κόκκινες μεραρχίες.
Η Πετρούπολη επισκέπτεται από τους εξεγερμένους ναύτες και έχει επιβληθεί κατάσταση πολιορκίας. Φαίνεται ότι οι εξεγερμένοι δεν θα παραδωθούν και θα πολεμήσουν τους στρατιώτες από την Μόσχα.

9 Φεβρουαρίου 1921, NY TIMES

-----------------------

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΚΡΟΝΣΤΑΔΙΩΤΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

Οι ναύτες του στόλου , αψηφούν τον Τρότσκι και οι στρατιώτες που στέλνονται εναντίον τους αρνούνται να πολεμήσουν.

Κοπεγχάγη, Φεβ.13 - Ρωσικές αναφορές επιμένουν ότι κατάσταση πολέμου υπάρχει μεταξύ του στόλου στην Κρονστάνδη και τις Σοβιετικές αρχές στην Πετρούπολη.
Οι ναύτες στείλαν μια αντιπροσωπεία στην Μόσχα για να ζητήσουν μεγαλύτερους μισθούς και μερίδες τροφίμων. Η αντιπροσωπεία συλλήφθηκε και ο Τρότσκι διέταξε τους ναύτες της Κρονστάνδης το Συμβούλιο των Ναυτών στην Κρονστάνδη να αποχωρήσει τους ναύτες από την Πετρούπολη. Το συμβούλιο απάντησε συλλαμβάνοντας τους εκπρόσωπους της Κυβέρνησης.
Στρατιώτες στάλθηκαν για να καταστείλουν τους στασιαστές, αλλά δεν έδειξαν διάθεση να εκτελέσουν τις διαταγές και χρησιμοποιήσουν βία και έτσι η Πετρούπολη ελέγχεται ακόμα από τους ναύτες υπό την απειλή όπλων.
Ρωσικές εφημερίδες είναι γεμάτες με φήμες για εξεγέρσεις σε διάφορα μέρη και αναμφισβήτητα πολλοί Κομμισάριοι έχουν γίνει θύματα της έχθρας του πληθυσμού, αλλά εκτεταμένη και συνδυασμένη κινητικότητα ενάντια στο Κόκκινο καθεστώς ακόμα δεν έχει εμφανιστεί.

14 Φεβρουαρίου 1921, New York Times.

------------------------------------

Η ΚΡΟΝΣΤΑΝΔΗ ΑΚΟΜΑ ΥΠΟ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Οι ναύτες ζητούν από τους στρατιώτες της Πετρούπολης να ενωθούν κόντρα στους Σοβιετικούς.

Κοπεγχάγη, Φεβ. 23 - Μια πηγή από το Ελσίνκι αναφέρει ότι η ανταρσία στον στόλο της Κρονστάνδη συνεχίζει. Η Πετρούπολη είναι περικυκλωμένη από αξιόπιστους Μπολσεβίκους Στρατιώτες και κανείς δεν επιτρέπεται να εισέλθει στην πόλη.
Αναφέρεται ότι η ναυτική φρουρά της Κρονστάνδης διαπραγματεύεται με την φρουρά της Πετρούπολης για μια συνεργασία ώστε να ανατρέψουν την Σοβιετική Κυβέρνηση.

24 Φεβρουαρίου 1921 , New York Times.

------------------------------------

ΣΤΑΣΙΑΣΤΕΣ ΝΑΥΤΕΣ ΝΙΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

Οι Σοβιετικοί τώρα αναζητούν ειρηνευτική συμφωνία με τον στόλο στην Κρονστάνδη.

Λονδίνο, Φεβ. 26 - Λεπτομέρειες της πρόσφατης ανταρσίας των Σοβιετικών ναυτών στην Κρονστάνδη, λέει σήμερα ο ανταποκριτής των Κεντρικών Νέων του Ελσίνκι , οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το πλήρωμα του Σοβιετικού θωρηκτού Αντρει Περβοσβανι , τα πλοία Πετροπαβλόφσκ , τα πλοιά Ρωσσία , Ναύαρχος Μακάροφ, Ολεγκ και Αβρόρα και αρκετα πλοιάρια συμμετείχαν στην εξέγερση και δολοφόνησαν αριθμό κομμισάριων.
Σοβιετικοί στρατιώτες που στάλθηκαν εναντίον των στασιαστών ήταν ανίκανοι να τους αντιμετωπίσουν ο ανταποκριτής αναφέρει και η κυβέρνηση προσπαθεί να καταλήξει σε μια ειρηνευτική συμφωνία με τους ναύτες.

27 Φεβρουαρίου 1921 , New York Times.

----------------------------------

Άλλοι τίτλοι άρθρων σε αστικές εφημερίδες της Γαλλίας:

"Η εξέγερση του Βαλτικού Στόλου ενάντια στην Σοβιετική Κυβέρνηση"

14 Φεβρουαρίου 1921, Echo de Paris

"Η Μόσχα παίρνει μέτρα ενάντια στην Κρονστάνδη"

14 Φεβρουαρίου 1921, Matin

Η πηγή ήταν το Ελσίνκι , όπου στις 11 Φλεβάρη στάλθηκαν τα τηλεγραφήματα.

http://www.marxists.org/history/etol/writers/wright/1938/02/kronstadt.htm#n15
----------------------------------------


Υπενθυμίζω ότι η πραγματική ανταρσία ξεκίνησε στις 2 Μαρτίου 1921 και οι πρώτες ένοπλες αψιμαχίες μεταξύ ΠΕΕ Κρονστάνδης και Κόκκινου Στρατού στις 7 Μαρτίου.
Όλα τα παραπάνω δημοσιεύματα είναι πριν από αυτές τις ημερομηνίες.
------

το pdf με τα άρθρα των ΝΥ ΤIMES στα αγγλικά προ της ανταρσίας εδώ

9.10.07

o Λένιν για την Κρονστάνδη



Β.Ι. Λένιν


"Πιστευώ ότι υπάρχουν μόνο δύο ειδών κυβέρνησης πιθανές για την Ρωσία, μια κυβέρνηση από τα Σοβιέτ ή μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία ενός Τσάρου. Μερικοί ανόητοι ή προδότες στην Κρονστάνδη είπαν για μια Συντακτική Συνέλευση, αλλά πιστεύει κανείς λογικός άνθρωπος έστω για μια στιγμή ότι η Συντακτική Συνέλευση θα είναι κάτι παραπάνω από ένα γήπεδο αρκούδων.Αυτή η υπόθεση της Κρονστάνδης είναι ένα πολύ ασήμαντο γεγονός. Δεν απειλεί να διαλύσει το Σοβιετικό κράτος όσο δεν απειλούν να διαλύσουν την Βρετανική Αυτοκρατορία οι Ιρλανδικές ταραχές.

Μερικοί στην Αμερική έχουν καταλήξει να θεωρούν τους Μπολσεβίκους σαν μια μικρή κλίκα κάποιων πολύ κακών ανθρώπων που επιβάλλουν την τυραννία τους πάνω σε ένα τεράστιο αριθμό υψηλής εκπαίδευσης ανθρώπων που θα σχηματίζαν μια αξιοθαύμαστη κυβέρνηση μεταξύ τους μόλις το Μπολσεβίκικο καθεστώς ανατρέποταν.Αυτό είναι λάθος, αφού δεν υπάρχει κάνεις άλλος να πάρει την θέση πέρα από χασάπηδες Στρατηγούς και αξιολύπητους γραφειοκράτες που έχουν ήδη δείξει την παντελή αδυναμία τους να διοικούν.

Αν άτομα στο εξωτερικό υπερβάλλουν την σημασία της έγερσης της Κρονστάνδης και της δίνουν υποστήριξη είναι επειδή ο κόσμος έχει διασπαστεί σε δύο στρατόπεδα: στον καπιταλισμό στο εξωτερικό και στην Κομμουνιστική Ρωσία."

Πηγή:(Περίληψη μιας συνομιλίας ενός ανταποκριτή του New York Herald)




«Η άνοιξη του 1921 έφερε κύρια σαν συνέπεια της κακιάς σοδειάς και της επιδημίας στα ζώα, μια ραγδαία όξυνση στην κατάσταση της αγροτιάς που ήταν ήδη εξαιρετικά δύσκολη εξαιτίας του πολέμου και του αποκλεισμού. Επακόλουθο αυτής της όξυνσης ήταν πολιτικές αμφιταλαντεύσεις, που, σε γενικές γραμμές ανταποκρίνονται στην εσωτερική "φύση" του μικροπαραγωγού. Η πιο χοντρή έκφραση αυτών των αμφιταλαντεύσεων ήταν η ανταρσία στην Κρονστάνδη.

»Το χαρακτηριστικότερο στα γεγονότα της Κρονστάνδης είναι ακριβώς οι ταλαντεύσεις του μικροαστικού στοιχείου. Τίποτε σχεδόν διαμορφωμένο, ξεκάθαρο, συγκεκριμένο δεν υπάρχει. Νεφελώδη συνθήματα όπως «ελευθερία», «ελεύθερο εμπόριο», «απελευθέρωση από το ζυγό», «σοβιέτ χωρίς μπολσεβίκους», ή «επανεκλογή των σοβιέτ» ή «λύτρωση από τη δικτατορία του κόμματος» κλπ. Τόσο οι μενσεβίκοι όσο και οι σοσιαλεπαναστάτες διακηρύσσουν ότι το κίνημα της Κρονστάνδης είναι "δικό τους" κίνημα... Ολόκληρη η συμμορία των λευκοφρουρών κινητοποιείται αστραπιαία για την Κρονστάνδη, με ταχύτητα, μπορεί να πει κανείς τηλεγράφου... Πάνω από μισή εκατοντάδα ρωσικές εφημερίδες των λευκοφρουρών που κυκλοφορούν στο εξωτερικό, επιδίδονται σε μια λυσσαλέα καμπάνια "για την Κρονστάνδη". Οι μεγάλες τράπεζες, όλες οι δυνάμεις του χρηματιστικού κεφαλαίου διοργανώνουν εράνους για την υποστήριξη της Κρονστάνδης. Η δήλωση του Μάρτοφ στη βερολινέζικη εφημερίδα του ότι η Κρονστάνδη δε διακήρυξε μόνο μενσεβίκικα συνθήματα, αλλά κι απέδειξε ακόμα, ότι είναι δυνατό ένα αντιμπολσεβίκικο κίνημα, που να μην υπηρετεί εντελώς τους λευκοφρουρούς, τους καπιταλιστές και τους γαιοκτήμονες, η δήλωση αυτή αποτελεί κλασικό παράδειγμα ενός αυτάρεσκου μικροαστού ναρκίσσου. Ας κλείσουμε λοιπόν τα μάτια μπρος στο γεγονός, ότι όλοι οι γνήσιοι λευκοφρουροί χειροκροτούσαν τους αποστάτες της Κρονστάνδης και ότι συγκέντρωναν χρήματα για την υποστήριξή της από τις τράπεζες».

»Ο Μιλιούκοφ έχει δίκιο σε σύγκριση με τον Τσέρνοφ και τον Μάρτοφ, όταν αποκαλύπτει ποια είναι η πραγματική τακτική της πραγματικής δύναμης των λευκοφρουρών, της δύναμης των καπιταλιστών και γαιοκτημόνων: Ας υποστηρίξουμε οποιονδήποτε, όποιος κι αν είναι, ακόμα και τους αναρχικούς και οποιαδήποτε σοβιετική εξουσία, αρκεί μονάχα να ανατραπούν οι μπολσεβίκοι, αρκεί μονάχα να επιτευχθεί μια μετατόπιση της εξουσίας...!! Μόνο μια μετατόπιση της εξουσίας, μακριά από τους μπολσεβίκους, αδιάφορο αν θα είναι λίγο προς τα δεξιά ή λίγο προς τ' αριστερά, τα υπόλοιπα θα βρεθούν!! - σ' αυτό ο Μιλιούκοφ έχει πέρα ως πέρα δίκιο. Αυτή είναι μια ταξική αλήθεια που επιβεβαιώνεται απ' ολόκληρη την ιστορία των επαναστάσεων όλων των χωρών, απ' ολόκληρη την περίοδο της νεότερης ιστορίας από τον Μεσαίωνα κι εδώ. Τους κατακερματισμένους μικροπαραγωγούς, τους αγρότες, τους αφομοιώνει οικονομικά και πολιτικά είτε η αστική τάξη είτε το προλεταριάτο... για κάποιον "τρίτο" δρόμο, για κάποια "τρίτη" δύναμη μπορούν να φλυαρούν και να ονειρεύονται μόνο αυτάρεσκοι ναρκισσιστές»

Πηγή:(Β. Ι. Λένιν: Εργα, γερμ. Εκδ., τομ. 32, σελ. 372 - 375).

"Γίναμε μάρτυρες του περάσματος της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους σε μια αόριστη συμμαχία ποικιλόχρωμων στοιχείων υποθετικά λίγο δεξιά ίσως ακόμη και λίγο "αριστερά" από τους Μπολσεβίκους, τόσο αόριστο είναι το σύνολο των πολιτικών ομαδοποίησεων που έχουν επιχειρήσει να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους στην Κρονστάνδη. Είναι πέρα από κάθε αμφιβολία ότι συγχρόνως ο Λευκοφρουρός Στρατηγός όπως όλοι ξέρετε , έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτό. Αυτό έχει αποδειχθεί πλήρως. Δύο βδομάδες πριν τα γεγονότα της Κρονστάνδης, ο Παριζιάνικος Τύπος είχε ήδη μεταδώσει τα νέα ότι υπήρχε μια εξέγερση στην Κρονστάνδη."

αναφορά στο 10ο συνέδριο, Β.Ι. Λένιν.

6.10.07

Η αποκατάσταση της Κρονστάνδης από τον Γιέλτσιν

-------
Διάταγμα του Προέδρου της Ρώσικης Ομοσπονδίας

Για τα γεγονότα της Κρονστάνδης την άνοιξη του 1921.

Για τους σκοπούς της αποκατάστασης της ιστορικής εγκυρότητας,
της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών της Ρωσίας,οι ποινές
σχετικά με τις κατηγορίες για ένοπλη εξέγερση στην Κρονστάνδη την
άνοιξη του 1921, και σε συμφωνία με τα ευρετήρια της επιτροπής υπό
τον Πρόεδρο της Ρώσικης Ομοσπονδίας για την αποκατάσταση των
θυμάτων των πολιτικών διώξεων:

Διατάζω

1.Να καταργηθεί το σημείο 1 της απόφασης του Συμβουλίου Εργασίας και Άμυνας της 2 Μαρτίου 1921,που κήρυξε τους συμμετέχοντες στα γεγονότα της Κρονστάνδης την άνοιξη του 1921 εκτός νόμου.

2.Να αναγνωριστεί ως παράνομη και αντικρουόμενη τις βασικές ανθρώπινες πολιτικές ελευθερίες η καταστολή που υπέστησαν οι ναύτες και εργάτες της Κρονστάνδης στην βάση των κατηγορίων για ένοπλη εξέγερση.

3.Να στηθεί μνημείο για τα θύματα των γεγονότων της Κρονστάνδης την άνοιξη του 1921.

Ο Πρόεδρος της Ρώσικης Ομοσπονδίας
Μ.Γέλτσιν.

Μόσχα,Κρεμλίνο
10 Ιανουαρίου 1994.
-------------



Το διάταγμα του Γιέλτσιν αναφέρεται στην απόφαση με υπογραφή του Λένιν και του Τρότσκι στην αρχή των γεγονότων της Κρονστάνδης.Απόφαση που πάρθηκε για τις εξελίξεις στην Κρονστάνδη και το πλοίο "Πετροπαβλοφσκ".

Το "σημείο 1" της απόφασης του Συμβουλίου Εργασίας και Αμύνης(αυτό με τις υπογραφές Λένιν-Τρότσκι) διατάζει:

"Να κηρυχθεί εκτός νόμου ο πρώην στρατηγός Κοζλόφσκι και οι ακόλουθοι του."

Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις το διάταγμα δεν είχε τόσο μια "έμπρακτη" επίπτωση(ίσως πέρα από την ανέγερση μνημείου) , δεν ήταν δηλαδή ότι μέχρι το 1994 "κυνήγουσαν" ναύτες που ήταν στην παρανομία επειδή συμμετείχαν στα γεγονότα του 1921.
Ούτως ή άλλως όσοι είχαν καταφύγει στην Φινλανδία αρχικώς επανήλθαν με αμνηστεία του 1922, ενώ ακόμη και αυτοί που είχαν αποκλειστεί από την αμνηστεία (τα ηγετικά στελέχη της ανταρσίας) μερικά χρόνια μετά γίναν δεκτοί και αυτοί στην ΕΣΣΔ, δύο από αυτούς μεταξύ αυτών ο Πρόεδρος της "προσωρινής επαναστατικής επιτροπής Κρονστάνδης" Πετρισένκο γίναν πράκτορες μάλιστα της GPU.
Η επίπτωση του διατάγματος ήταν περισσότερο πολιτική, μια πολιτική "ρεβάνς" ένατια στο σοβιετικό καθεστώς τον Λένιν , τον Τρότσκι , τους μπολσεβίκους και τους κομμουνιστές εν γένει.




-------------------
στα ρωσικά το διάταγμα:

УКАЗ
ПРЕЗИДЕНТА РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ
О событиях в г. Кронштадте весной 1921 года
В целях восстановления исторической справедливости, законных прав граждан России, репрессированных в связи с обвинениями в вооруженном мятеже в г. Кронштадте весной 1921 года, и в соответствии с выводами Комиссии при Президенте Российской Федерации по реабилитации жертв политических репрессий постановляю:
1. Отменить пункт 1 постановления Совета Труда и Обороны от 2 марта 1921 г. (без номера), объявлявшего участников кронштадтских событий весной 1921 года вне закона.
2. Признать незаконными, противоречащими основным гражданским правам человека репрессии, проводившиеся в отношении матросов, солдат и рабочих Кронштадта на основании обвинений в вооруженном мятеже.
3. Установить в г. Кронштадте памятник жертвам кронштадтских событий весной 1921 года.

Президент
Российской Федерации
Б. Ельцин

Москва, Кремль
10 января 1994 года
№ 65

http://www.kotlin.ru/PageCard.php?id=3309

14.9.07

η Κρονστάνδη σε ντοκιμαντέρ!

Το ντοκιμαντέρ υπάρχει χωρίς υπότιτλους εδώ:
σε 2 μέρη:
http://isohunt.com/download/24886066/Russian+Revolution
http://isohunt.com/download/25035322/Russian+Revolution



"The Russian Revolution in Colour"

σκηνοθέτης είναι ο Ian Lilley για το Αγγλικό κανάλι Channel five.

Η μυθοπλασία της Κρονστάνδης τώρα και σε ντοκιμαντέρ.
Οι Άγγλοι "Κούλογλου" επί τω έργω.


Εισαγωγή:

Εδώ και δεκαετίες η ανταρσία της Κρονστάνδης έχει χρησιμοποιηθεί και προπαγανδιστεί με δεκάδες βιβλία άρθρα λήμματα σε εγκυκλοπαίδειες , αναφορές σε σχολικά βιβλία μέχρι και ποιήματα. Σε αυτήν την καμπάνια που άρχισε από την ίδια την περίοδο της ανταρσίας και επεκτάθηκε μετά από αυτήν , ξαναφούντωσε την περίοδο της κριτικής του Τρότσκι στον Ισπανικό αναρχισμό για να ξαναέρθει στο προσκήνιο μεταπολεμικά μετά την επάνοδο του νεολαίστικου αναρχικού κίνηματος που ξεπήδησε από τον Μάη του 68 δεκαετίες 60 και 70. Με νέες εκδόσεις και πληροφορίες από έρευνες κυρίως αναρχικών ή φιλοαναρχικών (κυρίως του Άβριτς). Η επιστροφή στην Κρονστάνδη θα γίνει άλλη μια φορά με την πτώση της ΕΣΣΔ και το άνοιγμα των αρχείων(Ρώσικες εκδόσεις, Getzler και Jean Jaque Marie). Η αλλαγή της πολιτικής ηγεσίας στην ΕΣΣΔ θα συνοδευτεί από μια προσπάθεια να "εξιλεωθούν" (βλ.Γιέλτσιν και μνήμειο που έστησε για την Κρονστάνδη) για να γίνουν αρεστοί Ρώσοι πολιτικοί ή ακόμα και ιστορικοί.

Είναι μια κουβέντα η οποία θα ήταν λανθασμένο να θεωρηθεί ότι περιορίζεται στις παρυφές του αναρχικού κινήματος και μιας αριστερής μειοψηφίας στις Δυτικές χώρες. Από παλιά ήταν και αντικείμενο ακαδημαϊκής μελέτης. Σίγουρα δεν θα νόμιζε κανείς ότι λόγω της αστικής κυριαρχίας στην Δύση οι πανεπιστημιακοί θα "φοβόντουσαν" να πιάσουν την Κρονστάνδη γιατί είναι η πεμπτουσία του αναρχισμού.
Τουναντίον, η αστική εκδοχή της ιστορίας ακόμα και η πιο ευνοική προς μια πιο κοινωνική ανάλυση έχει κρατήσει μια θέση για την Κρονστάνδη. Μια περίοπτη θέση.

Όσο για το αναγνωστικό κοινό και τους παροικούντες εν του χώρου; Δεν χωράει αμφιβολία ότι με εξαίρεση μια εξαιρετικά μικρή αρθογραφία στους Τροτσκιστικούς κόλπους η πλάστιγγα της προβολής και της προπαγάνδισης κατά της μπολσεβικικής εκδοχής των γεγονότων γέρνει προς την άλλη μερία. Η πιθανότητα να βρει κάποιος ή να "πέσει" σε φιλομπόλσεβίκικη καταγραφή των γεγονότων για την Κρονστάνδη είναι της τάξεως του 1 στις 10, με τις άλλες 9 να εκθειάζουν την εξέγερση και να βγάζουν ως χασάπηδες τους μπολσεβίκους.

Ο καθένας μπορεί να το διαπιστώσει. Ακόμα και το βιβλίο της Γ' Λυκείου των ελληνικών σχολείων να ανοίξει μπορεί να δει προς τα που γέρνει.

Γιατί συμβαίνει αυτό ; Πραγματικά αν και ο αναρχικός χώρος διατηρέι τον κύριο όγκο προπαγάνδισης , άλλοι πολιτικοί χώροι από την δυτική σοσιαλδημοκρατία ή "σοσιαλδημοκρατία" μέχρι τους ανοιχτά υπερασπιστές της αστικής δημοκρατίας και του καπιταλισμού βρίσκουν μια κάποια δικαίωση στον πάλαι ποτέ μύθο του αναρχικού χώρου.

Είναι ως σαν, και να μην υπήρχε η μυθοπλασία της Κρονστάνδης θα έπρεπε να εφευρεθεί! . Είναι τέτοια η ποσότητα και η ποιότητα της δημοσιότητας του και του "στριγμώματος" που ακόμα και τροτσκιστές έχουν βαλθεί να αναθεωρήσουν ή να ζητήσουν ολίγον τι εκ των υστέρων "συγγνώμη" λες και κληρονομικά οφείλουν μια απολογία για τις πολιτικές του Τρότσκι του Λένιν και των Μπολσεβίκων.

Είναι γνωστό το πόσο έχει χρησιμοποιηθεί με διαστρεβλώσεις ψέμματα απίστευτες υπερβολές η κριτική στον Στάλιν και η περίοδο της ΕΣΣΔ από το 24 μέχρι το 53. Αυτή έτυχε ακόμα και αναγνώρισης εντός της ΕΣΣΔ από το 56 και μετά. Το σύνολο της Δύσης ήθελε να "ζυγίσει" την δημοκρατία τους με την κατάσταση στην ΕΣΣΔ και να αποδείξει την υπεροχή της.Το συμπέρασμα ;Η αστική δημοκρατία μπορεί να έχει τα ελλατώματα της αλλά δεν παύει να είναι η "φυσική κατάσταση" πολιτεύματος, ότι καλύτερο έχουμε να κάνουμε. Προς απόδειξη θα παρουσιαζόνταν ξανά και ξανά και ξανά η "ολοκληρωτική" φύση της ΕΣΣΔ και ο Στάλιν. Το έρωτημα ήταν πασιφανές: "Αυτά θέλετε ; , μείνετε με εμάς λοιπόν ".

Αυτό σίγουρα είχε μια δόση επιτυχίας. Αλλά το πράγμα θα μπορούσε να πάει και παραπέρα. Σαφέστατα θα μπορούσε να πάει και παραπέρα και να μπουν στο "παιχνίδι" ακόμα και κριτικοί του ιδίου του καπιταλισμού. Ακόμα και οι σοσιαλδημοκράτες που δεν θέλαν ούτε τον σκληρό καπιταλισμό αλλά ούτε τον σκληρό "υπαρκτό σοσιαλισμό". Στο "παιχνίδι" ήταν ήδη από παλιά ο αναρχικός χώρος. Φυσικά δεν πρόκειται περί μιας συνωμοσίας , αν και δεν λείπει και αυτό στην Σοβιετολογία της Δύσης όπου ιστορικοί της ΕΣΣΔ να είναι μέχρι και πράκτορες (βλ.Conquest,Pipes), αλλά μιας παρουσίασης της ιστορίας κάτω από ένα συγκεκριμένο πολιτικό φάσμα.

Ακόμα και στον πυρήνα της πολιτικά ουδέτερης-αντικειμενικής ακαδημαϊκής ενασχόλησης κάποιος πραγματικά δεν μπορεί να παραλείψει ότι αυτοί οι ιστορικοί έχουν τις παραστάσεις μιας συγκεκριμένης πολιτικής πραγματικότητας στην οποία γεννήθηκαν μέγαλωσαν και πήραν μια θέση σε αυτήν ως κομμάτι της διανοήσης της, ασχέτως αν ισχυρίζονται οτιδήποτε. Κατά συνέπεια ακόμα και οι ιστορικοί που παρουσιάζονται ως αντικεμενικοί συγκρίνουν και ζυγίζουν καταστάσεις άθελα τους εφόσον ισχυρίζονται ότι δεν κάνουν κάτι άλλο με την υπάρχουσα πολιτική πραγματικότητα. Δηλαδή ; Δηλαδή τις παραστάσεις των εννοιών της δημοκρατίας,ελευθερίας και βίας στο σήμερα.Μπορεί να γνωρίζουν πολύ καλά την ταξική θεώρηση της ιστορίας όπως ακροθιγώς θεμελιώθηκε από τους Μαρξ-Ένγκελς και να την λαμβάνουν υπόψη τους αυτό δεν σημαίνει όμως ότι συνηγορούν υπέρ αυτής και ότι την αποδέχονται. Πάντοτε υπάρχουν τα όρια που δεν μπορεί κάποιος να περάσει. Αυτά τα "όρια" όπως προαναφέρθηκε καθορίζονται από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα και τις παραστάσεις τους.

Ποίο ήταν εν τέλει αυτό το "παραπέρα" που προαναφέρθηκε ; Το "παραπέρα" συνίσταται για τον καθένα από την δική του πολιτική σκοπιά στην χρησιμοποίηση :

α.του Λένιν
β.της Οκτωβριανής Επανάστασης και της επανάστασης εν γένει
γ.των Μπολσεβίκων και του κόμματος τους εν γένει
δ.της περιόδου προ του Στάλιν.
ε.του Μαρξισμού

Θα ήταν κάποιος αφελής να πει ότι δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και αυτά τα στοιχεία για να αποδείξουν την υπεροχή της πολιτικής τους θεώρησης. Ως σαν να ήταν ακηλίδωτα στοιχεία και να μην υπήρχαν θύρες να παραβιάσουν.

Έτσι θα σχηματιστεί από την μια μεριά η αντίληψη, ας την πούμε "η αντίληψη του πραξικοπήματος" ότι:

Ο Λένιν ήταν ένας πανούργος πολιτικός , μηχανορράφος , πεισματάρης (μπορεί και εν τέλει πράκτορας των Γερμανών), ο οποίος θα εκμεταλλευτεί την δυσαρέσκεια του Ρώσικου λαού για να ανέβει στην εξουσία με βία , πραξικόπημα και μαζί με τους υπόλοιπους μπολσεβίκους να εξοντώσει τους πολιτικούς αντιπάλους του. Αυτό ήταν μια κατάληξη της ίδιας της έννοιας της επανάστασης του μαρξισμού και της δικτατορίας του προλεταριάτου. Της εγκατάλειψης εν τέλει των παραδοχών και θέσφατων της δυτικής αστικής δημοκρατίας.
Έτσι με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια, ο Μαρξ έφερε τον Λένιν ο Λένιν τον Στάλιν , στο καλάθι των αχρήστων , επαναστάσεις,σοσιαλισμοί,ουτοπίες και όλα τα σχετικά. Προς απόδειξη αυτού ; Μα φυσικά και κύρια η Κρονστάνδη. Δείγματα του θα φανούν από το 17 κιόλας τους Λευκούς ως σήμερα σε διάφορους ψυχροπολεμικούς Σοβιετολόγους και τον Γιέλτσιν.

Από την άλλη μια πιο "επιεικής" αντίληψης, ας την πούμε "η αντίληψη της προδοσίας", θα έλεγε ότι:

Η Οκτωβριανή επανάσταση ήταν και δίκαιη και επανάσταση όμως τα αυτοπαρουσιαζόμενα θύματα θα γίνουν θύτες. Οι Μπολσεβίκοι και ο Λένιν θα προδώσουν τα ιδανικά του 17 και θα εγκαινιάσουν τον τρόμο και την καταπίεση με την σειρά τους. Προς απόδειξη αυτού ; Μα φυσικά και κύρια η Κρονστάνδη. Η εν λόγω αντίληψη θα πάρει και συναισθηματική και δραματική χροιά ως ένα έπος που έγινε τραγωδία , δυστυχώς. Εδώ θα χωρέσουν διάφοροι αριστεροί και πολέμιοι του καπιταλιστικού συστήματος συν και σοβιετικοί ιστορικοί μιας "εναλλακτικής" θεώρησης πλην όμως αστικής.

Αν και οι αντιλήψεις δεν είναι πάντα διακριτές μεταξύ τους, χαρακτηριστικά να πω ότι ο Κροπότκιν μέχρι το τέλος της ζωής του διατηρούσε την αντίληψη του Λένιν ως Γερμανού πράκτορα, σίγουρα βοηθάνε σε μια διασαφήνιση.

Είχαμε λοιπόν μέχρι σήμερα δεκάδες βιβλία,δημοσιεύσεις,άρθρα κτλ κτλ, ήρθε η ώρα όμως και για ένα ντοκιμαντέρ....


Το ντοκιμαντέρ:

Με ένα παράδοξο και ασυνήθιστο τρόπο (αν λάβεις υπόψη σου άλλα ντοκιμαντέρ) το εν λόγω ντοκιμαντέρ θα έχει ως πυρήνα τα στοιχεία από την δεύτερη αντίληψη. Της "αντίληψης της προδοσίας". Μιας αντίληψης που υπάρχει και στον ίδιο τον αναρχικό χώρο.

Το ντοκιμαντέρ που χαίρει ωραίου μοντάζ φωτογραφίας και μουσικής, με πραγματικές σκηνές των γεγονότων που τους έχει προστεθεί χρώμα να εναλλάσονται με φανταστικές είκονες αναπαράστασεις εξιστορεί μέσα από τις ιστορίες των ναυτών της Κρονστάνδης την Ρώσικη Επανάσταση. Χρησιμοποιούνται και φανταστικοί εσωτερικοί μονόλογοι ενός ναύτη (σε σπαστά Αγγλικά ενός Ρώσου)
όπως και αφηγήσεις από τους δημιουργούς αλλά και φυσικά οι προσθήκες-εξηγήσεις ιστορικών (Άγγλων και Ρώσων).

Οι ιστορικοί που θα μιλήσουν θα είναι :

Steve Smith (Unin. of Essex)
Chris Read (Unin. of Worwick)
Ewan Mawdsly (Unin. of Glasgow)
Boris Kolintsky (Russian Academy of Sciences)
Sarah Badcock (Nottingham)
Vladimir Chernayev (Russian Academy of Sciences)
Kirill Alexandrov
Vitaly Pirogov

Οι ιστορικοί θα είναι κάπως φειδωλοί στις παρεμβάσεις τους ενίοτε σπρώχνοτας απαλά ή απότομα στο να βγουν τα απαραίτητα πολιτικά συμπεράσματα (που ανέφερα πιο πάνω).
Ο κύριος όγκος σχολιασμού του πυρήνα του ντοκιμαντέρ θα γίνει τους παραγωγούς τους ίδιους.

Από την εισαγωγή θα μας προιδεάσει γιατί έρχεται... Η Οκτωβριανή Επανάσταση θα αναφερθεί ως ένα κοινωνικό πείραμα που απέτυχε αλλά όχι μόνο αυτό όδήγησε σε έναν εφιάλτη που έμελλε να ζήσει μετά από πέρας χρόνου το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού.

Από την αρχή θα γίνει ένα υπερβολικό λιβάνισμα και μια εξιδανίκευση των ναυτών της Κρονστάνδης. Από την επανάσταση του Φλεβάρη οι ναύτες θα εγκαθιδρύσουν την τελειότερη άμεση δημοκρατία και ένα μίνι-κράτος (όπως το αναφέρουν). Δεν είμαι σε θέση να αναιρέσω ότι όντως υπήρχε σοβαρότατη δραστηριότητα προς την εργατική δημοκρατία και με την εμφάνιση των Σοβιέτ στην Κρονστάνδη , το ζήτημα είναι ότι αυτό γινόνταν προφανώς και σε όλην την επικράτεια της Ρωσίας εκείνη την περίοδο, με συνελεύσεις εργοστασιακές επιτροπές , σοβιέτ κτλ κτλ . Διαδικασία στην οποία οι Μπολσεβίκοι όχι μόνο ήταν αμέτοχοι αλλά πρωτοστάτες. Αντιθέτως το ντοκιμαντέρ είναι κάπως λειψό να επισημάνει τον ρόλο των Μπολσεβίκων προ του Οκτώβρη.

Οι ναύτες της Κρονστάνδης παρουσιάζονται ως να είναι πολιτικά μπροστά από τον ίδιο τον Λένιν. Αντιθέτως ο Λένιν κυριολεκτικά παρουσιάζεται σαν να έπεσε από του ουρανό !!! Οι Θέσεις του Απρίλη που έγραψε καθοδόν στην Ρωσία από την Ελβετία παρομοιάζονται στο ντοκιμαντέρ με τις 10 εντολές του Μωυσή. Στην προκείμενη περίπτωση ο τελευτάιος είναι ο Λένιν !

Η πραγματικότητα βέβαια είναι (κάτι που δεν αναφέρεται στο ντοκιμαντέρ) ότι οι Μπολσεβίκοι αυξάνει ιλλιγιωδώς την επιρροή τους στο προλεταριάτο και στον στρατό τόσο με τα μέλη τους σαν κόμμα όσο και στις εκλογές των Σοβιέτ και των Εργοστασιακών Επιτροπών.Κάτι που δεν κάνει ΚΑΝΕΝΑ αλλο κόμμα ή πολιτικός χώρος την περίοδο εκείνη. Επίσης συνέπεσαν πολιτικά ως κόμμα με τους αγρότες που βίαια παίρναν χωράφια γης (η Προσωρινή Κυβέρνηση ήταν διστακτική, οι Μπολσεβίκοι λέγαν καλά κάνετε!)

Προς "απόδειξη" ότι ο Λένιν έπεσε από τον ουρανό παρουσιάζεται σαν να "αδειάζει" τους ναύτες της Κρονστάνδης τον Ιούλιο του 1917 στην εξέγερση.

Αυτό συνοδευέται από το σχόλιο ενός ιστορικού που παρουσιάζει τον Λένιν ως έναν πεισματάρη που μερικές φορές είχε δίκιο και μερικές φορές τραγικά λάθος. Ενώ προσθέτει ότι ο Λένιν δεν αρεσκόταν στον αυθορμητισμό και στην δράση από τα κάτω. Αυτό βέβαια είναι η μίση αλήθεια. Προφανώς οι Μπολσεβίκοι και ο Λένιν δεν υποτάσσονταν στο αυθόρμητο του τύπου "άντε πάμε και ότι γίνει" αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήταν ο αυθορμητισμός και η κίνηση των μαζών η βάση τους. Ίσα ίσα οι Μπολσεβίκοι και ο Λένιν ήταν σαν το ψάρι στο νέρο εκείνη την περίοδο με τον αυθορμητισμό και την κίνηση των μαζών.

Με την καταστολή της εξέγερσης του Ιούλη ο Λένιν φεύγει πιστεύοντας ότι η επανάσταση είχε ηττηθεί και ξανά μας προβάλλεται ως "απροοπτα" να επιστρέφει σε ένα δωμάτιο αρχές Οκτώβρη.

Εκεί το ντοκιμαντέρ μας πληροφορεί ότι δεν ήταν η ταξική ανάλυση της κατάστασης που τον έφερε σε κάποια συμπεράσματα , αλλά λόγω της ισχυρής προσωπικότητας του που θα θέσει το ζήτημα της ένοπλης εξέγερσης στο Μπολσεβίκικο κόμμα. Μάλιστα ο Λένιν θα αρχίσει από τότε τις "συνωμοσίες" και ολίγον τι πραξικοπηματικές του βλέψεις αφού το ντοκιμαντέρ μας πληροφορεί "ότι έπρεπε να προσέχει τους ναύτες της Κρονστάνδης γιατί δεν ήθελαν το ίδιο πράγμα , οι μεν ναύτες ήθελαν σοβιετική κυβέρνηση και ο δε Λένιν Μπολσεβίκικη κυβέρνηση" .

Εδώ πραγματικά είναι μυστήριο !!! Την περίοδο από τον Φλεβάρη μέχρι τον Οκτώβρη και ειδικά μετά τον Σεπτέμβρη : Σοβιετική κυβέρνηση μπορούσαν και θέλαν να φέρουν οι Μπολσεβίκοι όλοι οι άλλοι έιτε δεν ξέραν τι θέλαν (καλή ώρα οι διάσπαρτοι αναρχισμοί είτε τα άλλα αριστερά πολιτικά κόμματα ήταν με διφορούμενες αντιλήψεις ως προς τα σοβιετ και την προσωρινή κυβέρνηση). Και προφανώς άμα σχηματιζόταν σοβιετική κυβέρνηση οι μπολσεβίκοι θα είχαν το πάνω χέρι. Γιατί; Γιατί είπαμε ότι αυτούς αναγνωρίζαν οι προλετάριοι και οι φαντάροι ως υπέρμαχους και φορείς της σοβιετικής κυβέρνησης.

Πρόκειται για μια καταπληκτική λογική ακροβασία του ντοκιμαντέρ , να διαχωρίζει προ του Οκτώβρη την προοπτική της σοβιετικής κυβέρνησης από τους Μπολσεβίκους !

Όταν έρχεται η έφοδος στα Χειμερινά Ανάκτορα, το ντοκιμαντέρ μας παρουσιάζει σαν να ήρθαν και να την διεκπεραίωσαν μόνο οι ναύτες. Η πραγματικότητα ήταν
α.όντως ήρθαν ναύτες από την Κρονστάνδη υπό την καθοδήγηση του Μπολσεβίκικου κόμματος και του μπολσεβίκου Ντυμπένκο και όχι κάποιο "αναρχίζοντα" Πετρισένκο ή δεν ξέρω εγώ αυθόρμητα ξυπνήσαν ένα πρωί οι ναύτες και λένε δεν πάμε στα Χειμερινά να τα πάρουμε ;
β.η Επαναστατική Στρατιωτική Επιτροπή του Σοβιέτ της Πετρούπολης είχε άλλους τόσους χιλιάδες στρατιώτες που συμμετείχαν στην έφοδο.Πέραν όλων των πόλεων Μόσχα κτλ κτλ που πραοφανώς δεν πήγαν οι ναύτες.

Μετέπειτα το ντοκιμαντέρ πειρνάει στο ζήτημα της Συντακτικής Συνέλευσης. Οι εκλογές για την Συντακτική Συνέλευση παρουσιάζονται σαν η πεμπτουσία της Δημοκρατίας , ως οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές της Ρωσίας.
"Ο Λένιν όμως δεν είχε χρόνο για δημοκρατία" μας πληροφορεί το ντοκιμαντέρ σαν με λύπη. Οι μπολσεβίκοι θα παρουσιαστούν σαν να κάνουν φασαρία κατά την σύγκληση της και μάλιστα ένας πυροβόλησε κιόλας μέσα.Οι μπολσεβίκοι έχουν μόνο το 1/4 και κατά συνέπεια την διαλύουν.Εκεί μάλιστα παρουσιάζεται και ένας ναύτης να λέει την ιστορική ατάκα "η φρουρά έχει κουραστεί παρακαλώ διαλύστετε το". Εδώ ίσως είναι ένα σημείο διαφωνίας του ντοκιμαντέρ με την αναρχική θεώρηση.

Το ζήτημα της Συντακτικής Συνέλευσης και της διάλυσης της μετά τον Οκτώβρη είναι ένα αρκετά διαδεδομένο σημείο κριτικής. Χαρακτηριστικά και η ίδια η Ρόζα Λούξεμπουργκ το αναφέρει. Ποιά ήταν η πραγματικότητα όμως αυτού του ζητήματος ; Παραθέτω το κομμάτι από το βιβλίο "Σοσιαλισμός, δημοκρατία και μονοκομματικό σύστημα" για το θέμα πιο κάτω. Με το οποίο συμφωνώ πλήρως.

Το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ θα μας βρει με τον Λένιν με την βία και την άρνηση της δημοκρατίας να ανεβαίνει στην εξουσία. Μάλιστα κατά το ντοκιμαντέρ τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα όταν δημιουργείται η κακιά Τσέκα που μεταξύ άλλων θα εκτελέσει , όπως με δραματικό τρόπου θα απεικονίστει, έναν κλόουν !!! Οι τελευταίες σκηνές θα δείξουν τους ναύτες της Κρονστάνδης να προβληματίζονται με την Τσέκα.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η Τσέκα δεν ήταν μονοπώλιο των Μπολσεβίκων και οι Αριστεροί Εσέροι που ήταν στην κυβέρνηση εκείνη την περίοδο είχαν σημαίνοντα μέλη στην Τσέκα. Επίσης αν και παρουσιάζεται ως να έχει απλώθει σαν ένα πανρωσικό ιστό αράχνης σπέρνοντας τον τρόμο στον απλό πολίτη παντού (εδώ μέχρι και κλόουν σκοτώναν !) η πραγματικότητα ήταν ότι τον Φλεβάρη του 18 τα αρχηγεία της Τσέκα είχαν 120 μέλη.

Στο δεύτερο μέρος συνεχίζεται το τροπάρι. Οι μπολσεβίκοι και ο Λένιν ο ίδιος αρχίζονται και γίνονται παρανοικοί μας πληροφορεί. Φίλοι της επανάστασης μπαίνουν στις φυλακές. Αλλά η παράνοια θα "δικαιωθεί" ως σωστή και θα επεκταθεί εν τέλει με την απόπειρα δολοφονίας του Λένιν από την Fanya Kaplan. Η οποία διαδραματίζεται εκτενώς. Τότε παρουσιάζεται ως η προσωπική παράνοια του Λένιν μετά την απόπειρα να είναι η αιτία του Κόκκινου Τρόμου. Όλη η προεπαναστατική διανόηση τίθενται στο στόχαστρο.Ο Κόκκινος Τρόμος γίνεται επίσημη πολιτική μέσα σε 1 μήνα 800 αριστεροί συλλαμβάνονται και μέχρι το τέλος του χρόνου εκτελούνται γύρω στις 6.000 πολιτικοί αντίπαλοι.

Η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική όμως.Ο Κόκκινος Τρόμος δεν ήταν μια προσωπική υπόθεση του Λένιν και της παράνοιας του.Πριν την απόπειρα κατά του Λένιν τον Ιούλιο του 1918 είχε γίνει ένοπλη ανταρσία με δολοφονίες και τα σχετικά από τους Αριστερούς Εσέρους που λόγω της μειοψηφίας τους στο συνέδριο των Σοβιέτ για το Μπρεστ-Λιτοφσκ περάσαν στην τρομοκρατία θέτοντας οι ίδιοι τους εαυτούς τους εκτός της Σοβιετικής δημοκρατίας και νομιμότητας.
Επιπλέον 2 σημαντικοί μπολσεβίκοι δολοφονήθηκαν πάλι από Εσέρους. Ενώ ακόμα νωρίτερα από το καλοκαίρι του 1918 στην Μόσχα την άνοιξη του 18 οι αναρχικοί κύκλοι λεηλατούσαν κλέβαν και φιλοξενούσαν μέχρι και τσαρικούς στις τάξεις τους (κάτα τον φιλοαναρχικό Βίκτωρ Σερζ). Αυτά ήταν μερικά από τα "φιλικά" πυρά που γέννησαν τον Κόκκινο Τρόμο. Γιατί υπήρχε και ο Λευκός Τρόμος όπου εκείνη την περίοδο του καλοκαιρίου του 18 η Σοβιετική κυβέρνηση είχε φθάσει να ελέγχει το 1/4 της πρώην Ρωσικής αυτοκρατορίας, τα πογκρόμ και οι ακρότητες ήταν σήμα κατατεθέν για τους Λευκούς Στρατούς και τους ξένους Ιμπεριαλιστικούς
περισσότερα:Οι Επαναστάτες θύματα του αναρχισμού/μικροαστισμού στην Ρωσία.
και οι Αναρχικοί στην Ρωσία και ο Αφοπλισμός των Αναρχικών:Βίκτωρ Σερζ

Σε αυτήν την κατάσταση οι ναύτες της Κρονστάνδης παρουσιάζονται σαν μόνοι αυτοί να σώζουν την επανάσταση... Για να αντιμετωπίσουν τον Γιούντενιτς στον Βόλγα στο Καζάν.Παρουσιάζονται σαν οι μοναδικοί σωτήρες, η τελευταία ελπίδα της επανάστασης... Εδώ πάλι ισχύει ότι ναι μεν μπορει να δώσαν την μάχη αλλά σίγουρα δεν ήταν η τελευταία ελπίδα ούτε οι μοναδικοί.

Μετά πάει στο τελευταίο κεφάλαιο που είναι η ίδια η ανταρσία της Κρονστάνδης.

Παρουσιάζεται η δυσαρέσκεια ως εξής :
Ότι είχε καταργηθεί η άμεση δημοκρατία τους που είχαν φέρει μετά τον Φλεβάρη 1917 από μια σειρά Κομμισάριους ενώ ο Μπολσεβίκος υπεύθυνος του Βαλτικού στόλου και η γυναίκα του παρουσιάζονται να παιρνάνε μια χαρά.Οι ναύτες ζητούσαν απαντήσεις. Γιατί αν δεχόντουσαν έστω κριτικά τις κακουχίες του εμφυλίου τώρα είχε τελειώσει και λέγανε τι γίνετε ;

Βέβαια η πραγματικότητα είναι ότι τον Φλεβάρη-Μάρτη του 1921 ναι μεν είχε κοπάσει ο εμφύλιος αλλά ξένα στρατεύματα και περιοχές υπό Λευκή κατοχή παρέμεναν στην Ρωσία. Τουλάχιστον μέχρι το 1922. Κάτι που δεν αναφέρεται στο ντοκιμαντέρ.

Οι ναύτες παρουσιάζονται να εξεγείρονται για τα ιδανικά της επανάστασης και για να βάλουν ένα τέρμα στην μπολσεβίκικη δικτατορία. Ο Λένιν δείχνει μηδενική ανοχή. Να αναφέρω εδώ ένα σημαντικό ελλάτωμα που διατυμπανίζεται παντού και πάντα. Οι ναύτες παρουσιάζονται (από τους ηθοποιούς) ως να είναι οι ίδιοι και απαράλλαχτοι από το 17 ως το 21. Κάτι που βέβαια δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα πλήρως. Πολλοί στέλνονταν σε διάφορες περιοχές δεν σημαίνει ότι υπηρετούσαν πάντα στον Βαλτικό Στόλο ή ότι αυτοί που ήταν το 21 ήταν και το 17 που μπουκάραν στα Ανάκτορα, νεοσύλλεκτοι ερχόντουσαν συνέχεια και φυσικά μετά από όλες αυτές τις πολεμικές επιχειρήσεις ο στόλος ο ίδιος είχε αποδεκατιστεί.

Επίσης ένα άλλο σημείο το πρόγραμμα της ανταρσίας σίγουρα δεν ήταν τα ιδανικά του Οκτώβρη. Το ελεύθερο εμπόριο που βαπτίζοταν μάλιστα ως νέος τύπου σοσιαλισμός (όχι σαν υποχώρηση όπως από τον Λένιν) και τα σοβιέτ χωρίς κόμματα δεν ήταν σίγουρα τα ιδανικά του Οκτώβρη. Ούτε έγινε με αυτά ο Οκτώβρης. Πρόκειται για άλλη μια υπεραπλούστευση του ντοκιμαντέρ.
Περισσότερα:Οι "Ιζβέστιες" της Κρονστάνδης

Ο ηγέτης της ανταρσίας παρουσιάζεται σαν ένας απλός ναύτης που λόγω της δυσαρέσκειας στράφηκε προς την ανταρσία όπως και οι άλλοι ηγέτες. Πράγμα ξανά ανακριβές μιας και πολλοί από αυτούς είχαν παρελθοντική Λευκή "θητεία" όπως αναφέρει και ο Άβριτς όπως και τα αρχεία.
Περισσότερα:Ο Προέδρος στην Κρονστάνδη της "επαναστατικής" επιτροπής


Οι εκατέρωθεν πολεμικές επιχειρήσεις και τα θύματα μεταχειρίζονται δεόντως , οι μπολσεβίκοι παρουσιάζονται ως ασυγχώρητοι και βάναυσοι. Παρόλα αυτά υπάρχουν εκτιμήσεις ως προς τα θύματα ότι ενδέχεται οι Μπολσεβίκοι να είχαν περισσότερες απώλειες (Ο.Figes). Πάλι η πραγματικότητα είναι κάπως λειψή εδώ. Παραχωρήθηκε αμνηστεία ακόμα και για αυτούς που καταφύγαν στην Φινλανδία και γυρίσαν πίσω. Ενώ ακόμα και δυο ηγέτες μεταξύ αυτών ο Πετρισένκο αμνηστεύτηκαν και έγιναν πράκτορες της GPU !!!

Ενώ το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία της εξέγερσης την κοπάνησε για Φινλανδία ενώ άλλοι μείναν δεν κριτικάρεται απλώς παρουσιάζεται . Πέρα ότι υπάρχουν μαρτυρίες ότι φύγαν με τα λεφτά του Σοβιέτ !!!

Προφανώς ο στόχος από την αρχή του λιβανίσματος των ναυτών και της παρουσίασης τους ως ίδιους και απαράλλαχτους γίνεται για να εξυπηρετηθεί η "δραματική" διάσταση του πράγματος. Δηλαδή : Αυτοί που πολεμήσαν όσο κανείς άλλος και ήταν το καμάρι της επανάστασης προδωθήκαν από τους Μπολσεβίκους.
Ετσι μας δίνει και το τελικό συμπέρασμα ο ένας ιστορικός , η εξέγερση της Κρονστάνδης ήταν η τελευταία σπίθα της επανάστασης με την καταστολή της πέθανε και η επανάσταση...

Στις τελευταίες σκηνές θα περιπλανηθούμε στον τόπο που είναι θαμμένοι οι ναύτες.Εκεί θα δούμε μια πινακίδα με την επιγραφή "Στην μνήμη των νεκρών του Κόκκινου Τρόμου" και από δίπλα την εικόνα του Ιησού Χριστού !...



---------------
Μια κριτική στο ντοκιμαντέρ:
http://www.marxist.com/russian-revolution-colour-documentary-5.htm


Περισσότερα για την ανταρσία:

Κρονστάνδη : ο Τρότσκι είχε δίκιο!
Ο Κάρλ Ράντεκ για την Κρονστάνδη
Τρότσκι για την Κρονστάνδη
Ο Μπετελέμ για την Κρονστάνδη
John G. Wright,The Truth about Kronstadt
http://www.marxists.org/history/etol/writers/wright/1938/02/kronstadt.htm
Kronstadt 1921: Bolshevism vs. Counterrevolution
http://www.icl-fi.org/english/esp/59/kronstadt.html


για κριτικές σε άλλα ντοκιμαντέρ επί της ΕΣΣΔ:

History Channel : "Stalin Declassified" (ντοκιμαντέρ)
Biography Channel :"Hitler VS Stalin" (ντοκιμαντέρ)